Blog

A documentary on Borbetomagus by Jef Mertens. Screening on November 12th at les ateliers claus

quelques réflexions sur la situation actuelle au Burkina Faso et comment le son contemporain de Baba Commandant inscrit dans ce contexte. Grand merci Nadège & Cyrill.
Comment parler de Baba Commandant sans parler du Burkina Faso ?
Comment parler du Burkina sans évoquer sa situation politique actuelle ?
Comment évoquer sa situation politique sans citer Thomas Sankara ?
Le 30 octobre 2014, à la suite d'une insurrection qui a vu un million de personnes dans les rues de Ouagadougou, Blaise Compaoré, à la tête d'une dictature à facade démocratique depuis 1987, quitte le pouvoir en hâte, exfiltré par des militaires français en Côte d'Ivoire.
L'ombre de Thomas Sankara plâne sur les manifestations. « Tuer un sankara, et demain, vous aurez des milliers de Sankara ». Ces paroles auront valeur de prophétie.
Thomas Sankara n'est pas n'importe qui. En 1983, à la suite d'un coup d'état avec entres autres son ami Blaise Compaoré, il engage la Haute-Volta, dans la révolution. Le pays devient le « Burkina Faso », littéralement, « le pays des hommes intègres ».
En quatre ans, le jeune leader charismatique qui roule en R5 obtient l'autosuffisance alimentaire de son pays. Il abolit les privilèges des fonctionnaires, lutte contre la corruption, instaure l'agro-écologie comme politique environnementale, lance le débat sur la conditions de femmes, et investit dans la culture, la santé, l'éducation... A la conférence d'Adis Abeba en 1987, devant l'Union Africaine, il soulève l'épineux problème de la dette. « Si personne ne me suis en refusant de payer la dette, je ne serais pas à la prochaine conférence ». Thomas Sankara est assassiné peu de temps après. A qui profite le crime ? D'abord à son frère d'arme, Blaise Compaoré. Mais aussi à la France de François Mitterand, et aux puissances occidentales, voulant préserver l'ordre néo-colonial en vigueur.
Thomas Sankara est devenu aujourd'hui une icône, un symbole pour toute la jeunesse africaine.
Un an après les insurrections de 2014 qui ont chassé Blaise Compaoré, il y a un mois, Gilbert Diendiéré, ancien bras droit du régime, prend le pouvoir. Une deuxième fois, le peuple burkinabè se dresse. Le coup d'état est défait au bout d'une semaine sanglante. Dans un mois, le Burkina Faso va vivre ses premières élections réellement démocratique depuis plus de trois décennies.
Vous me direz, mais pourquoi il nous raconte tout ça lui ?
C'est que Baba Commandant est un de ces artistes en phase avec la société qui l'entoure. Une énergie décapante, mélangeant tradition mandingue, grooves afrobeat dans la lignée de Fela Kuti, et influences contemporaines le rock et hip hop. Une énergie pimentée, un souffle de fraïcheur dans le paysage musical comme politique burkinabè.
Nadège Ouedraogo & Cyril Mossé

Vortex Campaign
Een breekbaar zoeken

Het Brugse Vortex Campaign is legendarisch: ze werkten samen met The New Blockaders en Coil en kunnen Aaron Dilloway en Dennis Tyfus onder hun fans rekenen. Zelf omschrijven ze hun muziek als 'organised sound' onder invloed van Tod Dockstader en NON. Op 20 oktober spelen ze in AB, samen met Sissy Spacek en Sleaford Mods.

Ik moet toegeven dat ik Vortex Campaign pas via een grote omweg heb leren kennen: via het Britse Harbinger-label en via Aaron Dilloway. Is dit erg? Of juist typisch voor hoe het voor jullie gelopen is?

Jan Verstraete: Ik vind het fantastisch dat mensen moeite doen om een band te leren kennen. Steve Underwood, Richard Rupenus, Aaron Dilloway en Dennis Tyfus namechecken ons. Maar ja, het is typisch VC dat mensen ons via omwegen leren kennen.  

Ik kon als voorbereiding op dit interview  maar één interview terugvinden, in het fanzine 'As Loud As Possible' dat ik hier thuis liggen had. Is dit het enige interview dat jullie ooit gaven?

Ja, dat is het enige.

Ik kan online ook enkel een Vortex Campaign-pagina op discogs terugvinden, verder niks.

We hebben gewoon een assistente nodig die onze PR doet.

Vortex Campaign heeft maar een beperkte discografie van drie releases die begint en stopt in 1984.  

Officieel zijn er twee releases: twee cassettes. Allebei een mix van collaboraties en solowerk. De eerste tape was een samenwerking met The New Blockaders. De tweede met TNB en Coil. VC werkte ook mee aan Distrukt (Selektion label), The Impossible Humane (met Mixed Band Philantropist), enkele verzamelcassettes (Le couperet, Slaughter of the innocent).

Waarom is Vortex Campaign er indertijd eigenlijk mee gestopt?

Omdat mijn aandacht voor de toenmalige scene afzwakte.

Waarom werd achteraf de draad dan terug opgepikt?

We namen de draad weer op omdat ik merkte dat er weer interesse was in ons vroeger werk. Er waren plannen om de tweede cassette uit te brengen op Black Rose. Dat vond ik fijn, en VC heeft de cloth bag van de limited edition-CD verzorgd. Ook Wolf Eyes en Dennis Tyfus bleken fans te zijn. Ze motiveerden me om VC te reanimeren. Hoewel VC 0.2 een heel andere beestje is.  

De releases uit '84 maakte je samen met jouw broer. Waarom is hij er uit gestapt?

Hij bleek niet langer geïnteresseerd.

En waarom is Hugo Bourgeois in de plaats gekomen?

Hugo is al jaren bezig met muziek, onder andere met Two Russian Cowboys en Spokane. Hij heeft veel live-ervaring, wat ik niet heb.  We zoeken samen naar een combinatie van geluid en structuur. En dat lukt soms wonderwel, mede dankzij Geuze Oud Beersel of Westmalle Tripel.

Ik heb Vortex Campaign maar één keer live gezien, in Stadslimiet in Antwerpen. Ik vond dat toen goed, maar tegelijk voelde ik inderdaad dat Vortex Campaign geen geroutineerde band is.

Routine zal er bij ons nooit insluipen. Het blijft een breekbaar zoeken, want op een optreden proberen we graag wat nieuws uit.

Die tapes met The New blockaders en Coil spreken tot de verbeelding, want het gaat hier toch om twee legendarische bands.

Je mag niet vergeten dat die bands in die tijd niet legendarisch waren. In contact komen met mensen die nu pioniers blijken was toen simpel: je vond hun adres op hun platen en schreef ze gewoon een brief. Geoff Rushton leerde ik kennen via the Temple Of Psychick Youth. Hij verzamelde devotiekaartjes van Maria. Ik zocht die voor hem en we ruilden zaken. Ik vroeg hem of hij wou meedoen en hij stuurde me een cassette met improvisaties uit de periode van How to Destroy angels, aan de b-kant van tape stond spoken word van Aleister Crowley. Je hoort dus solo Geoff op de VC release.

De andere release van Vortex Campaign is de 'Live in Zaal Marbel'-cassette.

Die cassette is niet officieel.

Ik moet zeggen dat ik nog nooit van Zaal Marbel gehoord heb.

Zaal Marbel was in Tielt: een café met een zaaltje erachter. VC speelde live vaak in het voorprogramma van compagnons de route Kankerkommando.
 
Met twee splits en een live-tape kan je zeggen dat er eigenlijk nooit een echt volwaardig full album van Vortex Campaign is gekomen.

VC was een luie band. Maar de tweede kant van de tweede cassette is dus wel VC solo. Alleen de eerste kant is Coil, TNB, VC. Dus we hebben wel een half full album.

Hoe zou jezelf omschrijven wat Vortex Campaign doet?

Tod Dockstader, samen met NON een grote invloed trouwens, omschreef wat hij deed als organized sound. Daar kan ik me in vinden.

coming up at les ateliers claus

our personal highlight of the Velak event at Cinema Nova

This upcoming weekend we'll be at Cinema Nova for Austrian cinema and music